زندگی به اندازه کافی کوتاه هست. چرا فرصت های باهم بودنو از هم میگیریم؟ چرا جای همدیگه تصمیم میگیریم؟ چرا وقتی که امکان بخشش هست , نمیبخشیم؟ چرا خوبی های اطرافیان رو بهشون نمیگیم؟ چرا هیچ چیزو به هم توضیح نمیدیم؟ + تاريخ ساعت نويسنده حسانه

HOME| EMAIL| PROFILE MOzHgaN my ARchIVE~ مرداد ۱۳۹۶تیر ۱۳۹۶اسفند ۱۳۹۵ RSS TEMP:mozhgan Ðe$igNER ~M0ZHGan 14 به درجه ای از اس پرتی رسیدم که رفتم بستنی خریدم , آوردم خونه ,گذاشتم تو کمد：( + تاريخ ساعت نويسنده حسانه

.

اینقد خواسم پرت بود این چند وقته که اصلا نفهمیدم گلدون عزیزززممم گل داده.

It's OK...

چقدر الانمو دوست ندارم. همه چی یهو قاطی شد, چیزای مهم و اعصاب خورد کن بیشتری هست که بخوام حرصشو بخورم, ولی نمیدونم چرا همش فکرم پیش "کچل"ه و دلم تنگ میشه براش, عصبانی میشم, نگران میشم و البته گاهی دلم میخواد بزنمش. همش حرفایی که میخواستم بهش بگم و فکر میکردم هنوز وقت هست رو با خودم مرور میکنم, البته...

اینا همش حرفاییه که با خودم تو ذهنم میزنم. متاسفانه خفه هم نمیشه

قبلنا فکر میکردم آدم غمگین و افسرده ای هستم. ولی الان فهمیدم نه تنها اون موقع شاد بودم و الکی ادای آدم افسرده ها رو در میوردم , بلکه الانم شادم! فقط گاهی دلگیر و بیحوصله و دلتنگ میشم! همین.. ولی خوشحالم. همه به سری مشکلاتی داشتن..همه به یه سری چیزایی که میخاستن نرسیدن... همه کسایی رو از دست دادن... ...

لعنتی , لعنتی , لعنتی.. دارم دق میکنم. حداقل میگفتی چرا.. حداقل اینجوری نه... میدونستی من گیر میکنم, منو میشناسی حرفات یادم نمیره. چرا گفتی هیچ وقت؟ هیچکس؟ بخدا حق من این نبود. دلم تنگ شده برات.

از نظر اغلب افراد اطرافم همیشه آدم بی عاطفه و خنثی بودم. اما هیچ وقتتت اینطور نبوده. اما الان حس آدمی رو دارم که هیچی رو دوست نداره. چقدرر این خودم رو دوست ندارم.

اهم اهم.. بعد از ۲ هفته از تولدم , با پیچوندن متوالی و اجبار و پیچوندن کلاس با چنتا از همکلاسی ها رفتیم بیرون کافه. نشسته بودم حرف میزدم یهو یه کیک گذاشتن جلوم و شروع کردن تبریک. اصلاااا توقع نداشتم. عاولییییییی... خیلی خوب بود بعد از مدت ها خندیدم. واقعااا دستشون درد نکنه, هرچند اینجا رو.نمیخونن.

اینکه خاله آدم باهاش لج باشه و ازش بدش بیاد و این احساست رو تو جمع و جلوی خودت اعلام کنه دیگه واقعاااا نوبره. کاش میشد از فامیل طلاق گرفت. اجتماع گریز نیستم ولی دلم نمیخواد تو جمعی باشم که همه دنبال ایراد گرفتن و کوبیدن همدیگه هستن. کاش حتی میشد از خانواده هم طلاق گرفت.

هیچ دلیلی.. هیچ دلیل.. حتا خیلی منطقی.. نمیتونه توجیهی برای خیانت باشه. عذاب کشیدن و تحمل سخت بعضی شرایط خیلی یهتر از خوش بودن کوتاه مدت با خیانته . خیانت فقط با یه نفر دیگه خابیدن نیست.

اگر کسی رو دوست دارین نگین بهش که پررو نشه یا نذاره بره؟! دیوونه خونس... پ.ن： تا جایی که میدونم دونستن اینکه کسی آدمو دوست داشته باشه خیلی هم خوبه. اگر ۲ طرفه باشه که عالیی

مشکل من اینه که زیاد گیر میکنم تو گذشته.. تو بعضی آدما.. تو بعضی اتفاقات.. بعضی خواسته ها که هیچ وقت نرسیدم.. گاهی اوقات ففط باید گفت بیخیال و دل کند.. شاید همه چیز بهتر بشه... شاید زندگی چیزای بهتری برام داشته باشه

یه جورایی انگار همه چی تلقبی شده. قشنگ بودن خیلی چیزا از بین رفته. مثه همین ماچ و بوسه هایی که برای هم میفرستیم. مثه همه این قلب قرمزهایی که برام هم میفرستیم. مثه همه بغل کردن هایی که میفرستیم. مثل همه"میم" های مالکیتی که آخر کلمات میذاریم . قدیما ولی اینجوری نبود, عزیزم و جانم ها و عشقم گفتن ها این...

اندکی فراموشی نیازمندم... و اندکی هم بیخیالی.. + حافظم جدیدا کم شده, خیلی چیزا یادم میره.. ولی فراموشی بعضی چیزا رو لازم دارم. (：

حالا خوبه ۲۲ سالم تموم نشده هنوز! نمیدونم این فامیل چه اصراری دارن , من برم قاطی مرغا. . ای بابا! این چه وضعشه.. حالا خوبه بابام هم راضی نیست... نمیدونم اینا چرا اینقدر اصرار دارن!

عشق در نرسیدن است؟!!

ساعت ۹：۲۰ شب, توی مترو.. میگفت وسیله شادی و سرگرمی بچه هاتون , بخرید. خودش شاید ۱۰ سالش هم نبود...