64

یه جورایی انگار همه چی تلقبی شده.

قشنگ بودن خیلی چیزا از بین رفته.

مثه همین ماچ و بوسه هایی که برای هم میفرستیم. مثه همه این قلب قرمزهایی که برام هم میفرستیم.

مثه همه بغل کردن هایی که میفرستیم.

مثل همه"میم" های مالکیتی که آخر کلمات میذاریم .

قدیما ولی اینجوری نبود,

عزیزم و جانم ها و عشقم گفتن ها اینقدر راحت نبود.

قلب قرمز فرستادن ها اینقد ساده نبود.

دوستت دارم ها انگار واقعی تر بودن .

میم های مالکیت یه رنگ دیگه داشتن, مالکیت واقعی از نوع قشنگش شاید.

از کنار این چیزا ساده نگذریم, نذاریم کلمه های قشنگ بیشتری رنگ و بوی عادی شدن بگیره.

البته شنیدن همه اینا از کسی که "باید" هنوزم قشنگه. ولی مشکل میشه واقعی بودنشون رو فهم